„Z PRZYMRUŻENIEM OKA”

Seks, miłość, żądza, anioł, kobieta, żona, premier, futbol, a nawet… jabol - to tematy wierszy, ballad i wierszowanych felietonów Andrzeja Bartkowskiego. Wszystko z rymem, rytmem i w prześmiewczym, satyrycznym klimacie. Erotyka z przymrużeniem oka, poczucie humoru, pożądanie rozrywki i przygody ale też szacunek dla miłości i przyjaźni obecne są na każdej niemal stronie tego tomiku. Ten styl literacki niestety jest już coraz rzadziej spotykany.  

SŁOWO O AUTORZE

Pragnę uprzedzić, że tym razem Wydawca przedstawia Państwu istny pean na cześć Autora – miało być inaczej, ale tak wyszło i... wyjść nie mogło inaczej. Dlaczego?... sami Państwo zrozumiecie po przeczytaniu tej książki. Ci, którzy już znają Andrzeja Bartkowskiego wiedzą, dlaczego inny tekst nie mógł powstać. Doprawdy wielkim zaszczytem jest móc przedstawić Państwu niezwykłą postać artysty-przedsiębiorcy Andrzeja Bartkowskiego. Człowieka niezwykłej natury, wielkiej artystycznej duszy, uzdolnionego i sprawczego. Kawalera wielu wysokich odznaczeń państwowych.

Książka stanowi wyrywkowy przekrój twórczości Autora z całego okresu jego życia. Oddaje Jego twórczość, ale też osobowość, charakter i zainteresowania. Stanowi prezentację Jego dokonań literackich, kontaktów artystycznych, życia rodzinnego i przyjaciół.

Andrzej Bartkowski urodził się Izbicy Kujawskiej, gdzie zostawił swoją młodość i serce, a w Ożarowie Mazowieckim, gdzie obecnie zarządza swoim Mazurkas Conference Centre & Hotel, rozsławił się jako znakomity przedsiębiorca, działacz kultury i filantrop. Żeby zrozumieć twórczość Andrzeja Bartkowskiego i jego życiowe poczynania, należy poznać Jego osobowość, rozwój i motywacje – dlatego pozwolę sobie na kilka uwag o naszym bohaterze w większym kontekście.

Andrzej Bartkowski jest bardzo rodzinny, przyjacielski, dobroduszny i dobroczynny – jest humanistą w pełnej krasie. Jest wnikliwym obserwatorem życia, psychologiem, myślicielem, filozofem, dysponuje żywą inteligencją… – czego zatem więcej trzeba, by „za pióro chwycić i nas zachwycić”, jak to się mówi przy biurkach redakcyjnych w naszym wydawnictwie.

Andrzej Bartkowski wydał dotychczas dwa tomiki wierszy: „Graj Tango – wiersze, ballady, piosenki”, „PRL kabaretowo – wiersze, ballady, piosenki, teksty satyryczne” i prozą wspomnieniową książkę: „Izbico, tyś nasz cud”; zwieńczeniem projektu Forum Humanum Mazurkas (cyklu koncertów i spotkań kulturalnych w formule pro publico bono) są wydane przez autora cztery tomy „Kronik Forum Humanum Mazurkas” – dzieła obszerne, opisujące cały dorobek tego projektu, który żyje nadal i rozwija się obiecująco. Doskonałym źródłem przeróżnych publikacji są również: czasopismo społecznokulturalne „Ostoja” oraz strony internetowe: www.andrzej-bartkowski.pl i www.forumhumanummazurkas.pl. Autor jest również aktywnym użytkownikiem platformy Facebook, gdzie systematycznie i na bieżąco publikuje swoje najnowsze prace. Recytacje autorskie audio i prezentacje filmowe można zobaczyć na stronie internetowej i na Youtube, gdzie Autor wykazuje doskonały talent aktorski, muzyczny i błyszczy erudycją w rozmowach, wywiadach i polemikach z czołowymi artystami naszego kraju.

Życiorys Autora, ten artystyczny i biznesowy jest bardzo bogaty, dlatego tu już odsyłam po więcej informacji do Wikipedii w Internecie (pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Bartkowski), natomiast jako wydawca skupię się bardziej nad twórczością i osobowością Autora, którą z racji wieloletniej znajomości miałem okazję trochę poznać.

Mając do czynienia z tego kalibru człowiekiem, nie trudno sobie wyobrazić, że niniejsza książka, którą oddaję w Państwa ręce, nie stanowi jedynie standardowego zbioru wierszy, lecz pokazuje szerszą panoramę jej autora i jego działalności.

Pióro bystre, humor zawadiacki, oko błyskotliwie widzące sedno rzeczy, odwaga i niezłomność w prezentowaniu opinii i szlachetność przyrodzona. Jakie teksty ktoś taki może popełnić!? Autor pisze w sobie właściwy, niekonwencjonalny sposób, słowo traktuje jak potrawę – lubi dosolić i dopieprzyć, nie wzbrania się przed papryką i słodyczą, a czasami jest kwaśny przez wiele zwrotek.

W Jego wierszach widać jednak optymizm, nadzieję na dobre zmiany, żal do Świata, że zawiera tyle zła, głupoty i bezinteresownej ludzkiej podłości, że życie jest takie piękne, a zarazem bezsensownie krótkie.

Autor namiętnie i z czułością chwali rodzinę, kocha wino i kocha kobiety – w tym swoją żonę najbardziej. Z wnikliwością i zrozumieniem przedstawia nam meandry polityki, miłości i... seksu. Tematyka jego wierszy i prozy obraca się wokół rzeczy najważniejszych, dotyczących człowieka, społeczeństwa, spraw rodzinnych, historii i patriotyzmu. W jego twórczości można wyczuć niepokorną duszę i znakomity zmysł obserwatora. Jest to zmysł wręcz precyzyjnie fotograficzny, celnie i bezwzględnie a zarazem sprawiedliwie pokazujący ludzką naturę – niecne lub piękne uczynki.

W jego tekstach znajdziemy sarkazm, ironię, autoironię i jednak wiarę w człowieka.

Słowa, przenośnie, onomatopeje, kwieciste porównania, puenty... balansują na granicy absurdu, śmieszności, obrazoburstwa i naiwnej tkliwości. Autor, gdy trzeba, sam tworzy własne słownictwo i zasady gramatyczne, bawiąc się naszą polską mową z wielką pomysłowością, swobodą i wyobraźnią językową. Bawi się formą i rytmem. Odmierza czas sylabami i "mruży oko".

Poczucie humoru – urodzony satyryk – ma specyficzne, często z nutką goryczy i rozczarowania. 
Andrzej Bartkowski pisze, by zmienić Świat, pisze bo to jego manifestacja buntu i brak przyzwolenia na wszelkie zło. Pisze bo pragnie nieba na ziemi, nas inteligentniejszych i lepszych. Wie, że siebie już nie zmieni i nie poprawi, ale... chciałby być zapamiętany z tej lepszej strony.

Tu kończę już swoje dywagacje. Wiem, że tym tekstem naraziłem się Autorowi, który wszakże jest człowiekiem skromnym i irytuje się ilekroć słyszy wszelkie pochwały – faktycznie uważa, że nie zasługuje na nie i doprawdy nie było rzeczą prostą namówić go do publikacji niniejszej książki.

Podzieliłem się z Państwem w telegraficznym skrócie tym co w mojej głowie gra, gdy pomyślę o moim przyjacielu Andrzeju Bartkowskim – tak, wielki to zaszczy móc go tak nazywać.

Zapraszam do eksploracji świata Andrzeja Bartkowskiego – zapraszam do lektury – życzę szczęśliwej podróży.

Sławomir M. Janowski
wydawca

OD AUTORA

Pragnę zaprosić do mojej krainy wiersza. W jesieni mojego życia, kiedy dojrzały we mnie już biznesowe wyzwania i choć ciągle jestem aktywny zawodowo, postanowiłem zawiązać bliższe relacje z kulturą i sztuką. 

Całe życie ten temat był mi bardzo bliski, ale teraz odkryłem nowe obszary spełnienia i wraz z Andrzejem Hulewiczem, moim przyjacielem i wspólnikiem w biznesie turystycznym, hotelarskim i eventowym pod wspólną marką MAZURKAS, postawiłem na mecenat kultury i sztuki. Trud
no powiedzieć na ile starczy nam determinacji i czy nasze działania spotkają się z potrzebą i uznaniem. To już czternaście lat jak z naszego HOTELU MAZURKAS w Ożarowie Mazowieckim uczyniliśmy swoiste centrum kultury. W tygodniu wrze tu od konferencji, spotkań i bankietów, ale w niedziele organizujemy tu w formule „pro publico bono”, wydarzenia artystyczne wielkiej rangi. Odbywają się tu koncerty gwiazd sceny i estrady, wernisaże malarskie i rzeźbiarskie, dyskusje i spotkania artystyczne. Spotkać tu można młodych artystów i gwiazdy w bardzo podeszłym wieku. Z dumą wspomnieć tu chcę o zorganizowanych przez nas wielkich galach scenicznych będących benefisami: Bernarda Ładysza, Wiesława Ochmana, Krzysztofa Pendereckiego, Jerzego Hoffmana, Krzysztofa Zanussiego i jeszcze kilkunastu innych znanych artystów.  Na przestrzeni tych czternastu lat zorganizowaliśmy już 150 wydarzeń artystycznych każdorazowo bezpłatnie dla około 800 osób. Były to koncerty orkiestr symfonicznych, duże zespoły 
artystyczne z wielu krajów, balety pełnospektaklowe, spektakle operowe itp. Jest to moja wielka satysfakcja, tym bardziej, że podajemy wysoką kulturę i sztukę w eleganckiej oprawie no i… jako inicjator i mecenas. Niemałe koszty tych inicjatyw ponosi oczywiście nasz Hotel Mazurkas. Z uznaniem i wdzięcznością odnotowuję tu poparcie naszych działań i wsparcie finansowe burmistrza Ożarowa Mazowieckiego pana Pawła Kanclerza oraz starostę Powiatu Warszawskiego Zachodniego pana Jana Żychlińskiego a także, od niedawna, nowego starostę pana Romualda Reszkę. Uczestnikami naszych imprez artystycznych są mieszkańcy Ożarowa Mazowieckiego, Powiatu Warszawskiego Zachodniego i zaproszeni przez nas goście z Warszawy ze środowisk artystycznych, naukowych i biznesu. 

Wracając jednak do treści tego wydania wierszy pragnę stwierdzić, że liczne moje dyskusje i spotkania, naturalne w takiej działalności, z luminarzami kultury i artystami, które mają miejsce prawie codziennie, oddziałują na mnie twórczo, radośnie, refleksyjnie i magicznie. Inspirują mnie, by zapisać myśli, które się w tych spotkaniach pojawiają, a często nadać im charakter mowy wiązanej, strojąc je w rym, rytm i przymioty należne wyzwaniu. Często zastanawiam się nad banałem podnoszonych kwestii, ale później dochodzę do wniosku, że większość spraw nas otaczających można tak właśnie określić, bo zawsze będą ważnością i jakością konkurowały z lepszymi. Z pewnością zawsze się znajdzie jakiś… mądrzejszy banał. Siedzę sobie często z komputerem, z którego można wyczytać większość mądrości świata, ale też rozmyślam nad białymi kartkami, na których można napisać nawet to, czego najmądrzejszy na świecie komputer nie umie. Można na tych kartkach napisać wiersz. Tak poukładać słowa, sylaby, w różnych rytmach, rymach i zależnościach oraz pograć tematami, nastrojami, kpiną, ironią. Zaszaleć żartem czy zadumą tak, że ułoży się to w tekst, zatrzymujący myśl, pojawi się refleksja i przyjemność.

Uprzedzam, że nie będzie to poezja a przynajmniej w tym znaczeniu, kiedy utożsamia się ze słowem liryka. Zaglądam do encyklopedii i czuję się zagubiony w określeniu poezji.  Co nią jest, a co nie?  Zawsze szukałem dla tego terminu znaczenia na tyle wzniosłego, że żaden z moich utworów nie śmiem zakwalifikować do poezji. Najlepiej jednak czuję się w tekstach satyrycznych i trudno mi zapanować nad moimi prześmiewczymi skłonnościami. Mam jednak wielkie opory, żeby określać je jako wiersze i najchętniej nazywam je tekstami. Pozostanę więc przy moim terminie „teksty” dla treści tego tomiku pozostawiając je Państwa ocenie.   

Znajdziecie tu Państwo krótkie utwory, nawet fraszki i limeryki, ale także teksty dosyć długie, które w moim zamyśle są felietonami wierszowanymi z jakąś fabułą i rekapitulacją albo podobno już niemodnym morałem. Chcę Państwa wciągnąć w to co mi sprawia w tym pisaniu przyjemność – mianowicie zabawę słowem, rymem i rytmem, Jako autor oczywiście chciałbym, żeby niektóre fragmenty tych wierszy mogły być zapamiętane.

Mam nadzieję, że właśnie rym i rytm ułatwią zapis w pamięci tak jak piosenka, której melodia wpada w ucho i chce się ją powtórzyć. Ale czy nie za wiele chcę?  Każdy autor o tym marzy.  Kiedy mam ochotę napisać jakiś nowy „tekst”, myślę przede wszystkim o rozrywce. Musi być do śmiechu. Humor w moim życiu, gdyby nie istniał czułbym się bardzo nieszczęśliwym.  No, ale nie zawsze wychodzi mi ten śmiech i czasem zaczynam brnąć właśnie w lirykę i sporo takich wierszyków przemyciłem do tego zbioru, bo zawsze znajduję jakąś dla nich przepustkę. A to trzecia zwrotka jednak fajna, a to wartość sentymentalna, a to – bo akurat o cioci, a cioci będzie przyjemnie jak to przeczyta.
Bardzo wiele z nich napisałem kilka miesięcy czy tygodni temu, ale są też, szczególnie te satyryczne, które powstały w głębokim PRL-u. Są one bardzo różne w charakterze, wspomnieniowe i osobiste, pisane dla przyjaciół, żony, dzieci czy nawet licznej widowni w salach estradowych. Najlepiej jednak czuję się w tekstach satyrycznych i w większości tekstów dają o sobie znać moje prześmiewcze skłonności. Jest to też powód nazwania tego tomiku „Z przymrużeniem oka”.  

Większość tekstów przeszło już bojowy chrzest na scenach kabaretu i estrady lub w studiu, by następnie w formie wideoklipów ukazać się na You Tube. Niektóre doczekały się pięknej muzyki słynnego kompozytora Marka Sewena i wykonywane są na koncertach przez legendę dawnej piosenki Jolantę Kubicką. 

A o czym tu pisać? Świat jest już opisany. A bo ja wiem?  Może o żonie, o dzieciach czy wnukach, o kochaniu, miłości, szczęściu, ambicji a nawet… żądzy. Ba, a jakże, o seksie. O marzeniach, o weselu, o „Poezji liściach”, o „Polsce właśnie”, a nawet o „Otwartym dachu” Stadionu Narodowego.  

O „Aniele” czy o… „Tangu”.  

Życzę, by moja kreatywna zabawa ze słowem, rymem, bogatym polskim językiem i tematami, może banalnymi, ale stanowiącymi piękną treść naszego życia, była też Państwa udziałem. 

Andrzej Bartkowski

MECENAT

Andrzej bartkowski jest mecenasem sztuki. W 2012 roku wraz

z Andrzejem Hulewiczem utworzył Forum Humanum Mazurkas /FHM/ – cykl wydarzeń kulturalno-artystycznych, całkowicie bezpłatnych dla 800-900 osób. Pierwsze odbyło się w Hotelu Mazurkas w kwietniu 2012 roku a ostatnie,

z kolei 70., we wrześniu 2024 roku. FHM to jeden z czterech cyklów koncertów i spotkań kulturalnych organizowanych przez Andrzeja Bartkowskiego

w formule pro publico bono. Gościło ono już kilkaset znakomitych solistów, kilka tysięcy artystów i kilkadziesiąt orkiestr i międzynarodowych zespołów artystycznych. Pozostałe cykle to: „Sympozjon w Mazurkasie”, „Variete literackie Mazurkas” oraz cykl koncertów okolicznościowych. Razem zorganizował już ponad 140 dużych wydarzeń artystycznych dla kilkudziesięciu tysięcy widzów. Zapis filmowy wszystkich wydarzeń pod adresem: www.forumhumanummazurkas.pl




NAGRODY I ODZNACZENIA

2010 – FELICJA – nagroda honorowa za osiągnięcia wnoszące znaczący wkład w rozwój Ożarowa Mazowieckiego /Rada Miejska Ożarowa Mazowieckiego/

2014 – Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” /Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzata Omilanowska/

2015 – Złoty Krzyż Zasługi – za wkład w upowszechnienie kultury oraz dokonania w zakresie rozwoju turystyki /Prezydent RP Bronisław Komorowski/

2016 – Oznaka Honorowa „Za zasługi dla Turystyki” /Minister Sportu i Turystyki/ Medal Europejski BCC – Business Centre Club, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej.

2020 – Nagroda Honorowa im. Witolda Hulewicza – polska nagroda przyznawana przez Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza za działalność na rzecz kultury.

2022 – Tytuł Honorowego Obywatela Ożarowa Mazowieckiego przyznany przez Radę Miejską za działalność na rzecz kultury.

2024 – Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis /Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bartłomiej Sienkiewicz/

ADRESY W INTERNECIE

https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Bartkowski

www.forumhumanummazurkas.pl

www. Andrzej-Bartkowski.pl

www.mazurkashotel.pl

www.mazurkastravel.pl